Zasady odbioru i metody kontroli jakości kul mielących

Kontrola jakości twardości i powierzchni kul mielących jest prowadzona co godzinę pracy walcowni, a także na początku walcowania nowego gatunku stali.

Kontrola jakości powierzchni, wymiarów oraz twardości kul mielących jest przeprowadzana przez mistrza zmiany lub pracownika laboratorium zgodnie z wymaganiami obowiązującej dokumentacji normatywnej.

Kontrola twardości kul mielących jest wykonywana zgodnie z normą DSTU 3499-97.

Do sprawdzenia wymiarów, jakości oraz twardości powierzchniowej wybiera się dziesięć kul mielących z pięciu różnych miejsc partii.

Jeżeli wyniki kontroli twardości powierzchniowej są niezadowalające, wskaźnik ten sprawdza się ponownie na podwojonej liczbie kul mielących wybranych z tej samej partii. Jeżeli podczas drugiego badania więcej niż dwie kule mielące nie spełniają wymagań, partia zostaje zakwalifikowana do niższej grupy twardości.

Do kontroli twardości kul mielących 4. grupy na głębokości 0,5R wybiera się trzy kule z trzech różnych miejsc każdej dwudziestej partii. Jeżeli wyniki kontroli są niezadowalające choćby dla jednej kuli mielącej, badanie przeprowadza się ponownie na podwojonej liczbie kul mielących wybranych z tej samej partii.

Jeżeli powtórne pomiary wykazują niezadowalające wyniki, należy przeprowadzić badania na dwóch kolejnych partiach aż do uzyskania wyników akceptowalnych.

Wymagania dokumentacji normatywnej dopuszczają nie więcej niż 10% kul mielących niezgodnych pod względem wymiarów i jakości powierzchni.

Twardość powierzchniowa kuli mielącej jest określana w dwóch diametralnie przeciwległych punktach.

Przy oznaczaniu twardości metodą Rockwella na każdym punkcie wykonuje się cztery pomiary. Pierwsze trzy pomiary wykonuje się w wierzchołkach wyimaginowanego trójkąta równobocznego o długości boku od 5 do 8 mm. Pomiary te mają charakter próbny i ich wyniki nie są zapisywane w protokole badania. Czwarty pomiar wykonuje się w środku trójkąta, a jego wynik jest wpisywany do protokołu badania.

Przy oznaczaniu twardości metodą Brinella wykonuje się jeden pomiar w każdym punkcie. Wynik tego pomiaru jest wpisywany do protokołu badania.

Twardość określa się jako wartość średnią ze wszystkich pomiarów twardości kul mielących.

Twardość kuli mielącej na głębokości 0,5R jest określana na płaskiej powierzchni, przygotowanej zgodnie z wymaganiami norm GOST 9012 i GOST 9013 poprzez usunięcie metalu kuli mielącej do wymaganej głębokości. W odległości 1/2 promienia wykonuje się cztery pomiary twardości na dwóch wzajemnie prostopadłych liniach. Minimalne i maksymalne wartości twardości są pomijane, a twardość określa się jako średnią arytmetyczną dwóch pozostałych pomiarów.

Określanie twardości dopuszcza się na próbce przekrojowej podczas dostawy (dostawa zgodnie z DSTU 3499). Próbka przekrojowa jest wycinana prostopadle do technologicznego „pasa” kuli mielącej. Powierzchnia próbki przekrojowej jest przygotowywana zgodnie z wymaganiami norm GOST 9012 i GOST 9013.

Twardość objętościowa (VH) jest określana w dwóch wzajemnie prostopadłych kierunkach na próbkach wyciętych z centralnej części kuli mielącej. Powierzchnia próbki jest przygotowywana zgodnie z wymaganiami norm GOST 9012 i GOST 9013. Twardość objętościowa (VH) jest obliczana według wzoru:

VH= 0,289 T_surf + 0,436 T_0,25 + 0,203T_0,5 + 0,063T_0,75 + 0,009 T_c

T_surf; T_0,25; T_0,5; T_0,75; T_c — wartości twardości w poszczególnych częściach promienia od powierzchni kuli. Określane są zgodnie z punktem 7.2.1.8.

Kontrola odporności kul mielących na uderzenia jest przeprowadzana zgodnie z procedurą MI-01.01:2010. Do badań pobiera się 10 kul mielących z pięciu różnych miejsc partii. Jeżeli wyniki kontroli odporności na uderzenia dla 2 kul mielących są niezadowalające, wskaźnik ten sprawdza się ponownie na podwojonej liczbie kul mielących wybranych z tej samej partii. Partia kul mielących zostaje odrzucona, jeżeli wyniki powtórnych badań są niezadowalające. Pracownik laboratorium zapisuje wszystkie wyniki kontroli jakości kul mielących w rejestrze „Pomiary twardości i średnicy kul mielących”. W rejestrze należy podać numer partii, numer zbiornika, średnicę kul mielących, zmianę, twardość Rockwella lub Brinella, wyniki oględzin zewnętrznych oraz pomiarów.