Kontrola inspekcyjna wsadu (półfabrykatu) w produkcji stalowych kul mielących

Kule mielące są produkowane ze stalowych prętów okrągłych (zgodnie z DSTU 3499-97, DSTU 8538:2015 lub GOST 7524-2015 oraz TU U 27.1-26524137-1376:2008).

Dostarczony do warsztatu wsad (półfabrykat) musi spełniać wymagania normy GOST 2590-2006 oraz dokumentacji normatywnej, a także odpowiadać wymaganiom DSTU 3499-97 w zakresie masowej zawartości węgla oraz równoważnika węgla (tabela 1).

Tabela 1.

Kule mielące o średnicach 20 mm, 25 mm oraz 120 mm są walcowane z prętów o długości od 3200 do 4000 mm na walcarce kulowej SHPK 20-120. Kule mielące o średnicach 30 mm, 40 mm, 50 mm, 60 mm, 70 mm, 80 mm, 90 mm oraz 100 mm są walcowane z prętów o długości od 4000 do 6000 mm na walcarce kulowej SHPK 20-120.

Graniczne odchyłki średnicy i długości pręta nie mogą przekraczać wartości podanych w tabeli 2.

Tabela 2.

Dopuszczalna owalność średnicy pręta nie może przekraczać sumy tolerancji średnicy.

Krzywizna pręta nie powinna przekraczać 0,4% jego długości. Krzywizna prętów o średnicach 90 mm, 100 mm i 120 mm nie powinna przekraczać 0,5% ich długości. Na powierzchni prętów nie dopuszcza się pęknięć, zakładek, pęcherzy ani wtrąceń żużla. Na końcach prętów nie dopuszcza się pozostałości jamy skurczowej ani rozwarstwień. Pojedyncze drobne wady, takie jak wtrącenia, jamki, wgniecenia i fałdy, nie powinny przekraczać:

• 1 mm (włącznie) — dla prętów o średnicy 30 mm i 40 mm;
• 2 mm (włącznie) — dla prętów o średnicy 50–80 mm;
• 3 mm (włącznie) — dla prętów o średnicy 90–120 mm.

Makrostruktura stali walcowanej podczas badań na trawionych próbkach lub na przełomie nie powinna wykazywać: jam skurczowych, porowatości, pęcherzy, pęknięć, rozwarstwień, wtrąceń żużla ani płatków. Niejednorodność punktowa, porowatość centralna oraz segregacja nie powinny przekraczać oceny 2 (GOST 10243-75).

Pręty są dostarczane transportem kolejowym lub samochodowym w pakietach o masie nieprzekraczającej 6 ton. Pakiety powinny być związane w dwóch miejscach liną stalową. Dodatkowo każdy pakiet powinien posiadać dwa pierścienie (uchwyty) do załadunku i rozładunku z pręta stalowego, zgodnie z wymaganiami instrukcji normatywnej uzgodnionej z organem nadzoru państwowego.

Na każdym pakiecie powinna znajdować się etykieta z numerem wytopu (numerem topienia), gatunkiem stali, numerami prętów, masą, oznaczeniem brygady oraz pieczęcią OTK.

Każdy wagon lub pojazd powinien być zaopatrzony w świadectwo wysyłkowe wraz z atestem zawierającym numer wytopu, gatunek stali i skład chemiczny stali, numer pręta, średnicę pręta, długość pręta, masę pręta oraz datę wysyłki (DSTU 3058; GOST 7566).

Odebrane pręty są rozładowywane do magazynu prętów. Pakiety prętów są rozmieszczane w komórkach magazynowych z podziałem według średnic.

Dostawa prętów odbywa się według „numeru wytopu”. Dopuszcza się wytop zbiorczy. Wytop zbiorczy obejmuje pręty tego samego gatunku stali pochodzące z różnych wytopów. Różnica masowej zawartości węgla w wytopie zbiorczym nie powinna przekraczać 0,05% według analizy wytopu, różnica masowej zawartości manganu — 0,15%, a różnica masowej zawartości pierwiastków stopowych — 0,20% według analizy kadziowej.

Kontrola wejściowa prętów jest przeprowadzana przez laborantów laboratorium badawczego. Kontrola wejściowa obejmuje 100% partii dostarczonych prętów i obejmuje następujące parametry techniczne: długość, średnicę, krzywiznę oraz wady powierzchniowe. Z każdej partii prętów pobiera się trzy próbki do analizy składu chemicznego stali oraz do badań makrostruktury. Wyniki kontroli wejściowej prętów są formalizowane w formie protokołu.

Kontrola wejściowa prętów jest bardzo ważnym etapem schematu technologicznego produkcji kul mielących, ponieważ pozwala na wykrycie wad i umożliwia wykorzystanie wyłącznie wysokiej jakości prętów do dalszej produkcji, a w konsekwencji — uzyskanie wyrobów wysokiej jakości.