Pomiar twardości objętościowej stalowych kul mielących

W poprzednich artykułach omówiliśmy pomiar twardości powierzchniowej stalowych kul mielących oraz pomiar twardości stalowych kul mielących na głębokości 1/2 promienia. W niniejszym artykule рассмотрzymy pomiar twardości objętościowej stalowych kul mielących. Twardość objętościowa kul mielących pozwala potwierdzić ich zgodność z piątą grupą twardości.

Twardość objętościową określa się w dwóch wzajemnie prostopadłych kierunkach na próbkach wyciętych z centralnej części kuli mielącej. Ich powierzchnia jest przygotowywana zgodnie z wymaganiami norm GOST 9012 oraz GOST 9013.

Konieczne jest usunięcie metalu na odległość R od jednej strony kuli mielącej oraz na odległość 1/2R od drugiej strony, aby próbka stabilnie stała na stole twardościomierza. Punkty pomiarowe należy zaznaczyć ołówkiem. W tym celu rysujemy dwie wzajemnie prostopadłe linie proste, następnie dzielimy każdy promień na połowę, a pozostałe części promienia również dzielimy na połowy.

W rezultacie otrzymujemy 6 punktów pomiarowych na każdej linii prostej. Odpowiadają one wartościom 0,25R; 0,5R; 0,75R oraz jednemu wspólnemu punktowi R (środek kuli mielącej). Otrzymujemy po 4 wartości na każdej części promienia, z wyjątkiem środka.

Minimalne i maksymalne wartości uzyskanej twardości nie są brane pod uwagę. Twardość określa się jako średnią arytmetyczną dwóch pozostałych pomiarów.

Twardość objętościowa (VH) obliczana jest według wzoru:

VH= 0,289 T_surf+ 0,436 T_0,25 + 0,203T_0,5 + 0,063T_0,75 + 0,009 T_c

gdzie T_surf, T_0,25, T_0,5, T_0,75, T_c — wartości twardości na określonej odległości od powierzchni kuli mielącej, wyrażone w częściach promienia

Wartość T_surf przyjmuje się z pomiaru twardości powierzchniowej dla danej kuli mielącej